Arme ziel

Er zijn stervelingen die veronderstellen dat het leven een vervolg krijgt na de dood. Zij geloven dat er iets blijft functioneren, nadat het lichaam met de bijbehorende organen het begeven. Zij noemen dit ‘de ziel’. Het is een onstoffelijk overblijfsel dat in staat is ons leven voort te zetten, door waar te nemen, door te denken en door te voelen. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat onstoffelijke figuren een lichaam kunnen ontvreemden.

Nu zijn er een aantal natuurkundige verschijnselen die levende organismen kunnen waarnemen, door middel van de vijf zintuigen. Allereerst is er het waarnemen van beelden. Beelden worden waargenomen door middel van weerkaatsingen van het zonlicht die op ons netvlies terecht komen. Vervolgens sturen de zenuwen deze beelden door naar de hersenen, waardoor we in staat zijn om beelden te interpreteren. Stoffelijke ogen en hersenen zijn nodig voor het waarnemen en interpreteren van beelden.

Een tweede voorbeeld is het waarnemen en interpreteren van geluid. Via trillingen door de lucht wordt het trommelvlies in de oren geraakt, waardoor het trommelvlies de trillingen overneemt. Deze trillingen worden opgevangen door de zenuwen en worden vervolgens naar de hersenen gestuurd, welke de trillingen kunnen vertalen in woorden en beelden die we met de geluiden associëren.

Het laatste verschijnsel dat in deze tekst beschreven wordt is het menselijk gevoel. Hieronder valt het voelen van fysieke pijn wanneer er met een hamer op de wijsvinger wordt geslagen. De sensoren in de wijsvinger sturen de klap via de zenuwen in onze armen naar de hersenen, die dit ervaren als pijn. Een andere vorm van gevoel is mentale pijn of mentale opgetogenheid. Mensen voelen zich opgetogen zodra de hersenen voldoende beloningsstoffen aanmaken, zoals dopamine, serotonine, vasopressine en oxytonine. Maken de hersenen te weinig van deze stoffen aan, dan voelt een sterveling zich zwaarmoedig, of zelfs depressief. En het stresshormoon cortisol kan de aanmaak van deze beloningsstoffen onderdrukken, wat tevens zorgt voor een zwaarmoedig gevoel. Chemische stoffen zijn verantwoordelijk voor de stemmingswisselingen die organismen ervaren. En ook het bewustzijn, waarvan velen suggereren dat het voortkomt uit de ziel, komt in werkelijkheid voort uit de hersenen. Want, als bewustzijn zou voortkomen uit de ziel, zou de ziel zich daar bewust van zijn.

Terug naar de ziel die in de mens schuil zou gaan. Zodra de ziel zijn lichaam verliest, is de ziel onstoffelijk. De ziel beschikt dan niet meer over de zintuigen en het denkvermogen dat hersenen teweeg brengen. Licht en trillingen worden niet meer opgevangen, maar gaan dwars door de ziel heen en aan de ziel voorbij. Sensoren en beloningsstoffen ontbreken om de ziel te voorzien van fysiek en mentaal gevoel. De ziel zweeft onstoffelijk door de ruimte, zonder zich iets te herinneren en zonder zich ergens bewust van te zijn. De ziel weet niets, en de ziel voelt niets. De ziel is eenzaam. Arme ziel.

Filoso.nl – copyright ©